مردم داري از ديدگاه اسلام

يکي از ضرورت هاي اخلاق مسلماني و معاشرت مکتبي، «مردم داري» است. يعني با مردم بودن، براي مردم بودن، در خدمت ديگران بودن، شريک درد و رنج و راحت و غم ديگران بودن. همراهي و هم دردي و همگامي و هم خوني با ديگران و هر نام ديگري که بتواني بر آن بگذري، ليکن واقعيت، همه يکي است، يعني خود را خدمتگزار و غمخوار ديگران ديدن و دانستن.

اين، رمز و راز حيات اجتماعي يک مسلمان است و براي او «پايگاه مردمي» و برخورداري از رأفت و رحمت و مودّت و حمايت مردم را فراهم مي آورد.
ماهي به آب زنده است و يک مسلمان اجتماعي، به حسن سلوک با ديگران.
بايد ديد چه چيزهايي و چگونه رفتارهايي و چه روحيّاتي اين زمينه و موقعيت و پايگاه را براي انسان پديد مي آورد؟ وقتي هدف يک مسلمان، خدمت بيشتر به همنوعان است، بايد راه و رسم آن را هم آموخت. مردم داري، يکي از اين رمزها است.

ادامه مطلب...